محمد اسحاق فیاض

Mif_1967@yahoo.com

سالی که نکو است از بهارش پیدا است

یک ضرب المثل معروف فارسی دری است که می گوید:" سالی که نکو است از بهارش پیداست" البته این ضرب المثل برگرفته از وضعیت زمانی تغییر سال در میان پارسی زبانانی است که سال نو در اول بهار تغییر می کند و به همین دلیل پیش بینی وضعیت سال از بهار ان پیداست، زیرا میزان زراعت و خشک سالی در همان آغاز بهار اشکار می گردد.
این ضرب المثل امروز برای نیروهای خارجی مستقر درافغانستان صدق می کند که با خشحالی و سرور ،خروج از بحرانی ترین و خونین ترین سال را جشن گرفتند و با سال 2008 وداع گفتند. زیرا به اذعان همه کارشناسان سیاسی و نظامی سال 2008 خونین ترین سال برای نیروهای خارجی درافغانستان بود،براساس یگ گزارش که در رسانه های خبری متعدد به نشررسیده است سال گذشته حدود 300 نفر از نظامیان خارجی از کشورهای مختلف در افغانستان کشته شده اند که این آمار برای نیروهای خارجی مستقر درافغانستان نگران کننده است.
به همین دلیل عبور از سال 2008 وکاهش یافتن جنگ در فصل زمستان این امید را ایجاد کرده بود که با عبور از این سال شاید آنان روزگار آرامتری را درافغانستان سپری کنند، از مراسمی که نظامیان خارجی در نقاط مختلف افغانستان برگزار کردند، روایت گراین واقعیت بود که آنان با دل خونین با سال 2008 وداع می گویند.اما آیا سال 2009 برای آنان سال نکو خواهد بود؟ متاسفانه تروریسم و گروه طالبان روز جشن و سرور این نظامیان را در همان سال نو به عزا تبدیل کردند و در اولین روز سال2009 یعنی اول جنوری سال 2009 یکی از نظامیان خارجی در افغانستان کشته شد. به گزارش بی بی سی در نخستین روز از سال جدید میلادی، نیروهای یاری امنیتی (آیساف) از کشته شدن یک سرباز عضو این نیروها در جنوب افغانستان خبر داد.این نخستین تلفات نیروهای خارجی در افغانستان در سال 2009 به شمار می رود. در سال 2008، بیش از 300 سرباز خارجی در افغانستان کشته شد که بیشترین آمار تلفات این نیروها در یک سال، از زمان ورود آنان به افغانستان در سال 2001 میلادی بوده است
نیروهای آیساف در اعلامیه ای که منتشر کرده اند از نظامی کشته شده به عنوان "سربازی شجاع" یاد کرده اند که به خاطر آینده مردم افغانستان کشته شد.
هرچند نام این سرباز و ملیت ان از سوی آیساف اعلام نگردید اما روز جمعه 2 جنوری ، وزارت دفاع بریتانیا با صدور اطلاعیه ای اعلام کرد که یک عضو واحدهای اعزامی این کشور به افغانستان در اثر انفجاری که بعد از ظهر روز گذشته در ولایت هلمند، در جنوب افغانستان، روی داد کشته شده است. در این اطلاعیه آمده است که این سرباز بریتانیایی هنگام شرکت در عملیات عادی گشت زنی هدف انفجار بمب قرار گرفت و جان خود را از دست داد.
هرچند که درجنگ و مبارزه برداشت های خرافاتی چندان معنا و مفهومی ندارد، اما کشته شدن نظامی انگلیسی را در روز اول سال میلادی جدید می توان حاوی پیامی دانست که سال جدید نیز سال آرامش درافغانستان نخواهد بود و حتی ممکن است خونین تر از سال گذشته باشد. زیرا درطول هفت سال هیچ اتفاق نیافتاده بود که در روزهای اغازین سال نظامیان خارجی کشته شود و این اتفاق اولین رویدادی است که به وقع پیوسته است، دلیل این که در طول هفت سال گذشته چنین اتفاقی برای سربازان خارجی در افغانستان رخ نداده بود این بود که آتش جنگ در ماههای زمستانی درافغانستان خاموش بود و سال میلادی هم درفصل سرد زمستان تغییر می کند. کشته شدن سرباز خارجی در اولین روز سال جدید از ان جهت اهمیت دارد که اکنون روشن شده است که طالبان به اندازه ای قدرتمند شده اند که قادرند درفصل سرد نیز با نیروهای دولتی وخارجی در افغانستان مصاف بدهند.
ناتو درهمین فصل زمستان با چالش جدی دیگری هم مواجه است و آن تامین نیازمندهای تدارکاتی یا لوجیستیکی این نیروها به افغانستان است.
چندی پیش یکی از کارشناسان نظامی غربی پیش یبینی کرده بود که ممکن است طالبان در زمستانی که در پیش رو دارند دست همچنان به حملات خود ادامه دهند و دست از جنگ نکشند.
باتوجه به این وضعیت و نیز استراتژی کشورهای غربی مبنی بر افزایش نیرو وحملات گسترده علیه طالبان در مناطق جنوبی و نیز مناطقی ازشمال پاکستان، کاملا روشن است که سال آینده سال خونینی درافغانستان خواهد بود، سالی که در زمستان سردش نیز با خون ریزی و کشته شدن نیرو های خارجی و دولتی و طالبان آغاز گردید و تابستان و بهارش نیز خونین تر از سال 2008 ممکن است باشد،زیرا تصمیم جامعه جهانی براین است که در سال 2009 به گروه طالبان و القاعده درافغانستان و پاکستان ضربات کوبنده و سهمگین وارد کند طوری که دیگر قادر نباشند مناطق وسیعی را تحت کنترول خود داشته باشند و آزادنه میان مرز دو کشور افغانستان و پاکستان عبور و مرور نمایند.
به هرحال تصمیم چنین است که نیروهای ناتو و ائتلاف دیگر اجازه ندهند که ابات سرحد به پایگاه امن و مطمئن برای گروه طالبان، القاعده و دیگر گروههای افراطی تبیدل گردد و از این نقطه حملات ترویستی را از هند و کشمیر و افغانستان و پاکستان گرفته تا دیگر اقصا نقاط عالم هدایت و رهبری نمایند.