یادوبود از دوازدهمین سالگرد نسل کشی طالبان در مزارشریف

محمد عوض نبی زاده

مردم و سرزمین جنگ زدهء افغانستان با پشت سرگذرانیدن بیش از سه دهه جنگ های خانمانسوز هنوز هم  در عمق مصیبت آن دست و پا میزند. برمبنای واقعیتهای تاریخی، اقوام محروم کشور و بخصوص مردم هزارهء افغانستان در یک قرن اخیر بیرحمانه ترین و جابرانه ترین شکل غارت و سر کوبهای خونینی را متحمل و فجایع، قتل عامها –نسل کشی و جنایتهای ضد بشری زیادی را شاهد بوده است . امیرعبدالرحمن سفاک در اخیر دهه هشتاد قرن نزدهم در هنگام قیام سراسری مردم هزارستان چهره دینی و مذهبی بخود گرفته و نقش یک جلاد را بخاطر نسل کشی جامعه هزاره بخود اختیار نموده بود و تقریبا صد سال بعد از آن دردهه نود قرن بیستم نیز گروه مزدور طالبان همان تصویر سیاه و منفور را مانند آن امیر مستبد برای نسل کشی جامعه هزاره از خود در افغانستان جنگ زده به نمایش گذاشت.که در دوره حکومت طالبان قتل عامهای، مزارشریف، بامیان، یکاولنگ، هرات، تخار، قیصار و به آتش کشیده شدن خانه ها و تاکستانهای شمال کابل، زمین سوخته یکاولنگ و غیره بوقوع پیوسته است. متاسفانه نسل کشی مردم هزاره کوچ اجباری و زمین سوخته در دوره های مختلف توسط نظامهای استبدادی تک قومی بنام حکومتهای سلطنتی، جمهوری تاجدار، جمهوری دموکراتیک خلق، دولت اسلامی مجاهدین، امارت طالبان و بالاخره دولت نام نهاد تک قومی آقای کرزی با بهانه و عناوین گوناگون برجامعه بلاکشیدهء هزاره در مناطق هزاره نشین شهر کابل و در دیگر از مناطق و شهرهای کلان کشور به شکل بیرحمانه آن انجام گردیده است . مردم هزاره افغانستان یکی از اقوام تحت ستم و محروم کشور بوده که همواره خشن ترین نوع تبعیض و استبداد نظامهای انحصارگرای تک قومی بر آن تحمیل گردیده ولی با وجود تحمل قتل عامهای امیران - شاهان و حکومتهای جابر و مستبد بازهم بطور مسالمت امیز خوا هان همزیستی با اقوام دیگرمیباشند.اما اکنون نیز در تار و پود ساختار لشکری و کشوری حکومت کنونی- طالبان و دیگرطرفدراران نظام تک قومی و انحصار گرا نفوذ قابل توجه نموده که درین سالهای اخیر طالبان مسلح با حمایت و پشتبا نی مخفی و گاهی علنی برخی ازحلقات داخل دولت و نیرو های مسلح دولتی از نام کوچی همه ساله برای سرکوب مردم هزار ستان-گاهی در بهسود و دایمیرداد ولایت وردک و ناهور ولایت غزنی و فعلا هم در حومه شهر کابل و جاه های دیگراستفاده مینمایند که حوادث خونین روزهای اخیر درغرب شهرکابل نشاندهندهء نیت خصمانهء حکومت فعلی نسبت به مردم هزاره میباشد.
طالبان این گروه ترورو تعصب و مناديان جهل و جنايت دوازده سال قبل از امروز بتاریخ هفدهم ماه اسد سا ل 77 13 شمسی مطابق هشتم ماه اگوست سال 1998 - میلادی به جان فقير ترين و ستم دیده ترين مردم هزاره شهر مزارشریف یورش برده تا عطش انتقامگیری خويش را با ریختاندن خون آن بیگناهان فرونشانند که درین نسل کشی انتقام جویانهء قومی بیش از هجده هزار نفراعم از اطفال زنان و پیر مردان مردم هزاره شهر مزارشریف بجرم و گناه تعلقیت به قوم هزاره توسط تفنگداران طالبی با و حشیانه ترین و بیرحمانه ترین شکل آن تیر باران شدند که اين آدم کشان حين ورود به شهرمزار شريف حتی بيماران را در بستر مريضي در شفاخانه ها به قتل رسانده و در برخی از مناطق مزار شریف چشمان كشته شدگان هزاره را با برچه های اسلحه از حدقه بيرون كشيدند.که درهنگام کشتارجمعی و نسل کشی مردم هزاره شهرمزار شریف ملامنان نیازی والی وقت حکومت طالبان در ولایت بلخ دریکی از محافل در روضه شریف گفت که باید مردم هزاره ء افغانستان ازسه راه یکی را انتخاب نمایند :- اول از مذهب تشیع به مذهب تسنن تغیر مذهب بدهند . دوم خاک کشور مسلمان افغانستان را ترک گویند. سوم همه شان به گورستان فرستاده خواهد شد  ولی متأسفانه بنا برنفوذ فراوانیکه طالبان نیکتائی پوش و دیگرداعیه داران نظام تک قومی بر نهادهای جهانی و موسیسات مدافع حقوق بشر دارند جامعه بین‌المللی و دیگر نهاد های حقوقی و مدافعین حقوق بشر و برخی از مقامات دولتی نظام کنونی ازنسل کشی مردم هزاره بجرم هزاره بودن که توسط طالبان در شهر مزاراشریف انجام گردید با سکوت و بی‌اعتنائی باورناکردنی ازین فاجعه بشری و نسل کشی جامعه هزاره در قرن بیستم که بطور وحشیانه قتل عام شدند چشم‌پوشی حیرت انگیزی از خود ها تبارز دادند. ولی وجدان بیدار بشری و احساس انسان دوستانه حکم میکند که فاجعه نسل کشی مردم هزاره شهرهزارشریف از نظرمجامع بین‌المللی -مردمان جهان و افغانستا ن پوشیده باقی نمانده و نباید بنا براعمال نفوذ لابیهای نظام تک قومی افغانستان و طرفداران اندیشه طالبی به فراموشی سپرده شود .جامعه جهانی و نهاد های مدافع حقوق بشر باید افراد سرشناس طالبان را که درنسل کشی شهیدان گلگون کفن مردم هزاره درشهر مزار شریف نقش اساسی و مرکزی داشتند اما در تشکیلات فعلی حکومت و پارلمان حضور دارند.هرچه زودتر از وظایف شان سبکدوش و مورد ماخذه قانونی و قضائی قراردهند.
وارثین شهدای مظلوم مردم هزاره و صدمه دیده در نسل کشی طالبان در شهرمزار شریف ازجامعه جهانی ونهاد های مدافع حقوق بشر - حکومت و ممالک ذیدخل درقضایای افغانستان مطالبهء دادخواهانه دارند که به این درخواست وارثین شهدای بیگناه شهرمزار شریف اهمیت داده و این فاجعه تاریخی نسل کشی خونین را درزمره ء جنایات نسل کشی دهه اخیر قرن بیستم ثیت وراجستر و عاملان این فاجعه نسل کشی قرن را تحت تحقیق و بررسی عدلی قراردهند تا روح آن شهدای بیگناه و گمنام نسل کشی مردم هزاره ءمزارشریف آرامش پیدا نمایند. ازبرکت قطرات خونهای گرم وسرخ رنگ شهیدان خونین کفن مردم هزاره شهر مزار شریف شطی از خون در بستر جاری تاریخ ستم، جریان یافته است که نسل جدیدی از وارثین شهدای بیگناه شهرمزارشریف هرساله عزاداران واقعی مادران – خواهران - پدران و برادران شهید شان هستند. شهرمزارشریف اکنون پس ازتطهیر با خون هزاره های شهید شده خود، به کربلای مزارشریف تبدیل شده است.دادرسی حقوقی وقضائی عاملین فاجعه قتل عام مزارشریف خواست برحق و داد خواهانه خانواده های صدمه دیده است.نهاد های مدافع حقوق بشروظیفه- انسانی وبشری دارند که هر چه زود ترپرونده این جنایت نسل کشی قرن را به داد گاه ذیصلاح سپرده وخواستار پیگری قضا ئی و حقوقی آن گردند تا یاد وخاطره آن شهدا ی مظلوم مزارشریف برای همیش جاویدانه باقی بمانند.اما ازجریانات اخیر وبازیهای نفرت انگیزحکومت فاسد ومافیائی تک قومی کابل پیدا است که سیاست هزاره ستیزی-توطیه ودسیسه های تیم اقتدار گرای آقای کرزی همچنان با نفرت وخشونت علیه هزاره ها ادامه داشته وهرروز که میگذرد اوج بیشترگرفته که دراستقامتهای مختلف مردم مناطق هزاره نشین کشورهدف اقدامات نفاق افکنانه سیاسی-نظامی وتروریستی قرار میگیرند-هجوم مسلحانه کوچیها دربهسود ودایمیرداد که هنوزخاطره ها را می ازارد واینک طالبان زیرنام کوچیها و پشتیبانی پولیس دولتی-غرب کابل نماد پایداری وعزت مردم هزاره را هدف قرار داده است.دولت فعلی قصد دارد ضمن بر هم زدن امنیت و ثبات روانی مردم هزاره وکم رنگ نمودن زمینه حضورکتلوی جامعه میلیونی هزاره درپروسه انتخابات پارلمانی- هزاره های کابل را از نگاه فزیکی نیز تحت فشارسیاسی و تبلغاتی قرار داده وبعد ازانتقام گیریهای قومی مردم هزاره کابل را مجبور و وادار به ترک خانه هاو کاشانه های شان نمایند و پلان تصفیه قومی را در کابل ویا در دیگر مناطق هزاره نشین افغانستان عملی و تطبیق نماید.
پانزدهم ماه اگوست – سال 2010