فاجعه افشار زخم خونین بر پیکر تاریخ افغانستان
محمد عوض نبی زاده
افغانستان کشوریست که گروههای قومی گوناگون با گرایش های دینی متفاوت- زبان و گویش های محلی مختلف بیش از 150 گونه کنارهم گرد آمده اند . از مناسبات قبیلوی گرفته تا مدرنترین افراد و خانواده های ممتاز را در بر می گیرند و مردم این کشور در طول حیات سیاسی و مبارزاتی خویش، مصایب بی شماری را تجربه کرده و حوادث تلخ و خونین را پشت سر گذاشته است، از رفتن به سیاه چال های قرون وسطائی، طرد و تبعید و آواره گی از وطن، برده گی، فرستادن به قربانگاه ها و ذبح انسانها، شکنجه و قتل عامهای مکرر توسط جباران تاریخ، که همهء این ها تاریخ غمباری را برای همه مردم افغانستان و بخصوص جامعه هزاره ساخته است.از آنجائیکه مسائل قومي، امري تنش آفرین ميان اقوام گوناگون کشور بوده است. اما مردم هزاره که به ستم و تبعیض قومی به مثابهء ریشهء تمامی عوامل بیعدالتی در جامعه باورمندند، که تا هنوز ستم و سرکوبهای خونین ممتد در او زنده است و دردیکه نسلها بعد هنوز احساس میکند که هر فرد هزاره به دادخواهی ستمی که بر نیاکان شان شده و سرزمینهاییکه از نیاکانش غصب گردیده،بر میخیزد و به تمامی شعارهای دروغین و اتهامات ضدیت با وحدت ملی و غیره را پشت پا زده و بیباکانه از آنها عبور می نماید.تداوم مبارزه براي رسيدن به حقوق انساني و برابر با ديگران از سوي هزاره ها،سبب شده است تا با گذر زمان،مبارزه براي مرم هزاره به يک سنت نهادينه شده تبديل گردد و شعله هاي آن در اندیشه فرد فرد شان روشن باقي بماند و بدین ترتیب مبارزهء دادخواهانهء تاریخی جامعه هزاره، را در جايگاه پيش تاز مبارزات آزادي بخش و داد خواهانه کشور قرار داده است.فاجعه افشاردر نوع خود یکی ازخونین ترین و غمبارترین حادثه در تاریخ مبارزات حق طلبانه و داد خواهانه ای مردم هزاره به شمار می رود که این حادثه از نظر زمانی در پایان قرن بیستم رقم خورد که شعار آزادی و دموکراسی و حقوق بشرهمه جا ی دنیارا فرا گرفته بود،از نظر مکانی درقلب کشور و در معرض دید همه جهانیان اتفاق افتاد و افرادی که این جنایت را رقم زدند نیز کسانی بودند که از سنگر جهاد و مبارزه برگشته و همه ای شان مجاهد،عالم و استاد علوم اسلامی می باشند، دولتیکه این جنایت را انجام داده است دیگر همان نظام های سلطنتی خاندانی نیست که تفکر دیکتاتوری و استبدادی را در خود میداشت، بلکه این حکومت به نام"دولت اسلامی"قلمداد میشد. فاجعه خونین افشار، یادآور تداوم مظلومیت تاریخی مردم هزاره و تکرار جنایت از سوی دشمنان این مردم است، در ایامیکه چهره های خیانت و جنایت همدست شدند و این فاجعه عظیم و دردناک را آفریدند اندیشهء انحصار و برتری طلبی، ماهیت قدرت طلبی چهره مخوف و وحشتناک خویش را تا سرحد جنون سرکشیدن خون انسان هزاره به نمایش گذاشت. فاجعه افشار باید به عنوان یک سند جنایت"برای همیشه در برابر چشم آفرینندگان آن،و سند مظلومیت"مردم هزاره و در پیش چشم مدعیان حقوق بشر باقی بماند.
. فاجعه افشار نقطه عطف در تاریخ مبارزات داد خواهانه ء ستم زدائی و عدالت طلبی جامعه هزاره بوده است قتل عام هزاره ها در افشار از بین بردن توانائیهای انسانی کشور بود و به شکل غیرمستقیم تیشه بر ریشه خویش به حساب میامد.اما خوشبختانه مردم هزاره از این آزمون موفق بدرامدند و نه تنها حجم حضورش در پایتخت کشور کمتر نشد بلکه چشم گیر و برجسته تر نیز گردید.زیرا این مردم تحت ستم بعد از قتل عام های دوران امیر خون خوارعبدالرحمن – و دیگر امیران و شاهان جابر و مستبد بازهم با قامت آراسته بزندگی اجتماعی خویش ادامه داده و بطور مسالمت امیز خوا هان همزیستی با اقوام دیگر می باشند. افشار مسلخ و قتلگاه انسانها به جرم هزاره بودن،نمایش صحنه تراژید وخونین درتئاترحاکمیت نوظهوریکه ،پایه های قدرت پوشالی شانرا براستخوان های اجساد انسانِ هزاره استوار ساختند که.آئینه عبرت و انعکاس جنایت بر انسان هزاره که بار سنگین کشتار و نسل کشی و اسارت را در توالی چندین نسل بر پشت شان حمل کرده بود و آرمان عدالت خواهی و آزادی را بمثابه ی یک آرمان محا ل و دست نیافتنی با خویش بگوربرده اند.تا دیگرهزاره ها به جرم هزاره بودن شان معترف گردیده ونگویند که ما درافغانستان اینرامیخواهیم که دیگرهزاره بودن جرم نباشد".هفده سال پیش در همین روزها قسمتی از غرب شهر کابل در آتش خشم دونان عصرسوخت و اهالی مظلوم در مسلخ های انسان کشی جلادان سربریده شدند. روز خونینی که جامعه زجر کشیده هزاره، صدای گلوله های آتشین زاء، صدای هول و هراس و وحشت، صدای جنگ و نفیر گلوله ها و خمپاره ها، همانند ناقوس مرگ، سینه فضا را درنوردیده و انسان هزاره را در مسلخ افشار قتل عام کردند. تا خاطره نسل کشی سالیان متمادی این قوم برباد رفته را دراذهان تاریخ تداعی کنند. میزان سبوعیتی که در افشار صورت گرفت در سده اخیر کشور بیسابقه بوده که طی آن حتی به کودکان شیرخوار چندماهه هم رحم نگردیده اند و خون شهدای افشار به حماسه ماندگاری بر صفحات خونین تاریخ مردم ما اضافه شده اند. شهدای افشار با مظلومیت سرخ رنگ برسکوی پیروزی وافتخار، بربلندای زمانه ایستاده و قاتلان بد نام شان حتی از شنیدن نام افشار وحشت نموده و در برزخ سیاه شب پرستان تاریخ، زندگی جهنمی ولعنت ابدی خلق الله را نصیب شده اند . گرچه. ظاهرأ مردم افشار شکست خوردند و فاتحین کاذب افشار و قاتلین یک تعداد انسان بی گناه این پیروزی ظاهری را بر همدیگر تبریک گفتند.اما لکه های خونی که بردامان این دونان از آن تاریخ بجا ماند تا ابد پاک نخواهند شد. ازبرکت قطرات خونهای گرم و سرخ رنگ شهیدان افشار وحماسه بی بدیل شهدای مقاومت غرب کابل، مزار شریف، بامیان و یکاولنگ، شطی از خون در بستر جاری تاریخ ستم، جریان یافته است که نسل جدید افشارهرساله عزاداران واقعی پدران و برادران شهید شان هستند. افشار اکنون پس ازتطهیر با خون اهالی شهید شده خود ، به کربلای غرب کابل تبدیل شده است . پیگری حقوقی و قضائی عاملین فاجعه افشار خواست برحق و داد خواهانه خانواده های صدمه دیده است.نهاد های مدافع حقوق بشر وظیفه مدنی و بشری دارند که هر چه زود تر پرونده این جنایت را به داد گاه ذی صلاح داده و خواستار پیگری آن گردد تا یاد و خاطره آن شهدا برای همیش جاویدانه باقی بمانند. اکنون،رسالت روشنفکران و قلم بدستان کشور است که نگذارند این روز های .تلخ تاریخی و عبرت انگیز،عمدا به فراموشی سپرده شود. یاد آوری حوادث غیرانسانی که منجربه قتل عام شهروندان عادی کشور گردیده است,در واقع بازتاب دهنده یک بخش عبرت امیز تاریخ افغانستان می باشد.یاد اوری از فاجعه افشار دامن زدن به حسا سیت های قومی ومذهبی نیست .بلکه با عبرت از آن در بهبود روابط کمک میکند. رفتن به سوی یک جامعه ازاد و عاری از ظلم و ستم مستلزم نگاه باز و دیدن قضایا از جهات مثبت و منفی در جامعه است. امید است که خون آن افراد بی گناه حیات دهنده درخت دوستی و ریشه کن کننده نهال دشمنی در میان اقوام گوناگون افغانستان قرار گیرد.
-:-رویکرد ها
سایت نمای نزدیک زیر عنوان بیست و دوم دلو، روز که چهره های جنایت در افشار همدست شدند نوسنده عبدالعلیم برهان.
سایت سمنگان زیر عنوان افشار یادگار خون و آتش نوشته: علی قاسمی.
سایت نمای نزدیک زیر عنوان اینجا افشار است ! نویسنده : عباس دلجو.
یادداشت های صاحب این قلم - 12 -ماه- فبروری- سال - 2010 - میلادی.
