لبخند در قطر و روزهای خونین در افغانستان

محمد اسحاق فیاض
Mif_1967@yahoo.com

گفته می شود مذاکرات طالبان و امریکا به مراحل جدی خود رسیده است و هزینه دفتر گروه طالبان  هم از سوی امریکا تامین شده است، اما این تلاش ها تاکنون نه تنها دستآوردی برای صلح داشته، بلکه نیروهای خارجی در افغانستان در سال جاری که 21 روز از آن می گذرد، خونین ترین روزها را پشت سر گذاشته اند، طی تقربیا سه هفته دهها تن از نیروهای خارجی توسط حملات انتحاری، بمب گذاری های کنار جاده ای،عوامل نفوذی طالبان در داخل نیروهای مسلح و سقوط هلی کوپتر ناتو کشته شده اند.
به همین دلیل کارشناسان نظامی در همین آغاز سال این سئوال را مطرح کرده اند که آیا سال 2012 نیز برای نیروهای خارجی در افغانستان خونین و مرگبارخواهد بود؟. جنرال کارستن جاکوبسون، سخنگوی ناتو از کسانی است که در این زمینه نظر مخالف دارد و به این باور است که هنوز زود است که بگوید سال جاری میلادی برای نیروهای خارجی در افغانستان خونین بوده است. معمولا کسانی که معتقدند که سال جاری برای نیروهای خارجی خونین نیست دو دلیل ارایه کرده اند، اولین دلیل این است که  امریکا و دیگر همپیمانان این کشور در قطر مشغول مذاکره و رایزنی با طالبان است و ممکن است در سطح کشور با طالبان آتش بس برقرار گردد و در صورت برقراری آتش بس، حملات طالبان علیه نیروهای خارجی دیگر وجود نخواهد داشت. دومین دلیل این است که در سال گذشته گروه طالبان شکست ها سختی خورده اند و این گروه دچار نوعی پراکندگی نیروشده اند و از سوی دیگر با مشکلات و چالش های مالی نیز روبرو است و با توجه به این مشکلات طالبان در سال جاری میلادی قدرت حملات بیشتر را ندارند و نسبت به گذشته نا توان و ضعیف شده است.
هرچند این استدلا با توجه به آنچه تلاش های سیاسی صورت گرفته است و مشکلات اقتصادی که برای گروههای افراطی در پاکستان و افغانستان به دلیل کاهش موادمخدر و گسترش قیامهای عربی صورت گرفت، درست به نظر می رسد و ظاهر قضیه نشان می دهد که باید حملات طالبان کاهش پیداکند و نفس مذاکره دیگر انگیزه ای برای حملات خشونت بار برای نیروهای طالبان، نمی دهد. اما آنچه در عمل دیده می شود، نه آتش بسی میان طالبان و ناتو در کار است و نه میزان حملات گروه طالبان کاهش یافته است نه خستگی از جنگ میان افراد گروه طالبان دیده می شود و نه از نظر مالی و تشکیلاتی دچار مشکلات جدی شده است.
یکی از نیروهای خارجی در کریسمس در افغانستان کشته شد و درست در روز دوم سال جدید نیز نیروهای خارجی کشته شدند و  در روزهای پنجم و ششم سال جاری هشت تن از نیروهای خارجی در ولایت های هلمند و قندهار کشته شدند. هم چنین روز جمعه دیروز(20 جنوری) خونین ترین روز برای نیروهای ناتو در افغانستان بود، زیرا یک هلیکوپتر نیروهای خارجی سقوط کرد که طالبان ادعا کرده که آنها این هلیکوپتر را سقوط داده اند و در آن شش تن از نیروهای خارجی کشته شدند و نیز در ولایت کاپیسا 4 سرباز فرانسوی توسط عوامل نفوذی طالبان در داخل نیروهای مسلح کشور کشته شدند و دستکم 16 نفر دیگر زخمی شدند. نیروهای فرانسوی تنها طی یک ماه 6 تن از سربازان خود را توسط عوامل نفوذی طالبان در داخل نیروهای مسلح از دست داده اند. در آخرین روزمانده به سال جدید، یک سرباز افغان دو سرباز فرانسوی را با حمله به وسیله مسلسل کشت.
با توجه به آماربالای تلفات طی تقریبا سی روز اخیر آیا واقعا سال جاری میلادی با خشونت کمتری همراه خواهد بود؟.
اگر واقعا امیدوار به برقراری آتش بس میان طالبان و نیروهای خارجی باشیم، درو اقع خیال باطلی بیش نیست، طالبان در همان آغاز آتش بس را رد کردند و اعلام کردند که خشونت ها را در سطح کشور ادامه می دهند و امروز نه تنها خشونت ها در افغانستان در عین حالی که زمستان است کاهش پیدا کرده، بلکه نسبت به سال های گذشته در این فصل چندین برابر افزایش نیز یافته است، گروه طالبان مصمم است تا در سایه گسترش خشونت ها و از پای در آوردن نیروهای خارجی، در عرصه مذاکرات نیز هم امتیاز بگیرد و هم دست بالایی در چانه زنی ها داشته باشند و به همین دلیل در حالی که زمستان معمولا خشونت ها کاهش پیدا می کند و سرما و خستگی از جنگ سبب کاهش نبردها و خشونت ها می گردد، اما طالبان در زمستان جاری نشان داده است که خشونت ها را همچنان ادامه  می دهد و آمار تلفات روز به روز بیشتر هم می شود.
در کنار بمب گذاری ها و حملات انتحاری گروه ظالبان در داخل  نیروهای مسلح هرچه عوامل نفوذی  دارد همه را برای انجام انتحار و خشونت به حال آماده باش در آورده است و این عوامل طی ماه گذشته چندین عملیات انتحاری را بالای نیروهای خارجی و داخلی در لباس نیروهای مسلح افغانستان انجام اداه اند. عوامل نفوذ طالبان در داخل نیروهای مسلح هشدار وزنگ خطر جدی برای امنیت کشور است، امروز عوامل نفوذ طالبان در داخل نیروهای پولیس و اردوی ملی و امنیت ملی به یک بحران تبدیل شده است، زیرا حملات این عوامل روند تربیت و آموزش نیروهای مسلح افغانستان به شدت کند و بی کیفیت می سازد. هم اکنون آقای سارکوزی رئیس جمهور فرانسه در پی کشته شدن 4 سرباز فرانسوی در کاپیسا توسط عوامل نفوذی طالبان درد اخل نیروهای مسلح، ماموریت آموزشی مربیان نظامی فرانسه را در افغانستان به حالت تعلیق درآورده و گفته است که  انجام عملیات مشترک با نیروهای افغان هم متوقف می شود. آقای راسموسن دبیر کل ناتو که در حال حاضر در لتوانی به سر می برد، نسبت به شیوه ای جدیدی از حملات از درون نیروهای مسلح افغانستان علیه نظامیان خارجی هشدار داده است. آقای جاکوبسون سخنگوی ناتو نیز گفته است: "بسیار زود است که در مورد تاثیرات این حادثه در دراز مدت صحبت کرد، ما از اظهارات رئیس جمهوری فرانسه آگاه هستیم، اما هر حادثه ای از این دست که در آن سربازان ارتش و پولیس افغان و یا هم سربازان ائتلاف از سلاح استفاده کنند، موضوعی بسیار جدی است".
در سال های سال گذشته چندین مربی خارجی هنگام انجام وظایف آموزشی کشته شده اند و این  مسئله که اکنون به یک بحران تبدیل شده است همچنان ادامه دارد. براین اساس نیروهای امنیتی ناتو و نیز دولت افغانستان باید تجدید نظر جدی برای جلوگیری از نفوذ عوامل طالبان بکنند و راهکارهای علمی و عملی را برای برون رفت از این  چالش روی دست گیرند و نگذارند که چنین  حوادث خونینی باز هم هرروز و هرماه و هرسال تکرار گردد. تردیدی وجود ندارد یک عامل نفوذی بدون تشکیلات و هماهنگی هرگز نمی تواند، عمل انتحاری را در داخل نیروهای مسلح انجام دهند، اکنون باید دانست که عوامل نفوذی زیادی از طالبان که در داخل نیروهای مسلح رخنه کرده اند که با همکاری دسته جمعی آنان چنین جنایتی صورت می گیرد، چگونه راه حلی را پیدا کرد، آیا اساسا در کشوری مانند افغانستان زمینه ای برای جلوی گیری از عوامل نفوذ طالبان در داخل نیروهای مسلح اصلا وجود دارد یا خیر؟ اگر امکان جلوگیری وجود ندارد چه باید کرد؟ و چه انتظاری باید داشت که جامعه جهانی  و ناتو نیروهای مسلحی را تسلیح می کنند و آموزش می دهند که در داخل آن عوامل نفوذی دشمن به وفور بافت می شود و به راحتی مربیان خارجی را در حملات انتحاری و کمین از بین می برند.