تروریزم همچنان تهدید جهانی است

روزنامه هشت صبح

شنبه, 15 حمل 1388 22:41
بیت الله محسود، رهبر طالبان پاکستانی، مسوولیت حمله ی انتحاری را که روز جمعه، چهاردهم ماه حمل، در یک مرکز مهاجرت در ایالت نیویارک ایالات متحده رخ داد، به عهده گرفت. براساس گزارش ها، در این حمله 14 تن کشته شدند و 60 تن دیگر زخم برداشتند. اما به رغم ادعای فرمانده طالبان پاکستانی، اداره ی تحقیقات فدرال امریکا (اف بی آی) این ادعای بیت الله محسود را رد کرده، جسد مردی که احتمالا ویتامی تبار بوده را پیدا کرده و او را عامل حمله دانسته است .
این حمله ی انتحاری در ایالت نیویارک امریکا و به عهده گرفتن مسوولیت آن از سوی فرمانده طالبان پاکستانی، آن طوری که بیت الله محسود ادعا کرده است، گویای واقعیت های است که جامعه جهانی در حال فراموشی آن است و یا می خواهد با ناچیز شمردن آن زمینه های فرار از افغانستان و نجات از ماموریت بس مهم و حیاتی را فراهم نماید. تروریزم، درست زمانی یک تهدید جهانی قلمداد گردید، که با حادثه ی یازدهم سپتامبر در امریکا و بعد حمله هایی در سایر کشورهای غربی، نگرانی کشورهای غربی از قوت گیری این گروه و تباهی هایی را که به بار می آورد، قوت گرفت. اما، حالا برخی مقام های غربی و حلقات سیاسی چنین وانمود می نمایند که تروریزم یک مشکل جهانی نیست و مشکل افغانستان، بیشتر یک مساله ی داخلی و در نهایت منطقه ای است. اما این حمله ی تروریستان در نیویارک نشان داد که این تصورها، جز فرافکنی های بی اساس و شانه خالی کردن از یک مسوولیت مهم جهانی چیز دیگری نیست. زیرا، شورشیان همواره با حمله ها و انفجارهای بی رحمانه ی شان ثابت کرده اند که فعالیت شان محدود و منحصر به منطقه و کشوری خاصی نیست، بلکه شبکه ای است سراسری که هر روز دامنه های فعالیت اش گسترده تر می شود. حملاتی که در بمبیی رخ داد و حملاتی که در افغانستان، آن هم در چندصد متری ارگ ریاست جمهوری به وقوع پیوست، همه نشان از این دارند که شورشیان آن کسانی نیستند که با گفتگو و مذاکره بتوان به فعالیت های غیرانسانی آنان پایان داد. گذشته از همه، حملات تروریستی ای که در پاکستان رخ داد، خصوصا حمله به هوتل ماریوت و در مورد اخیر حمله به یک آموزشگاه پولیس، ثابت ساخت که حتا پاکستان، کشوری که تاهنوز از نرمش با تندروان کارگرفته و گفته می شود حلقاتی در درون ارتش و سازمان استخباراتی (آی اس آی) آن شورشیان را حمایت می کنند، نیز به شدت از ناحیه ی تروریزم و طالبان آسیب پذیر می باشد. این نشانه ها، بیانگر این است که تروریستان، فقط با مکتب رفتن دختران در افغانستان و مناطق قبایلی مخالف نیستند، فقط با حکومت افغانستان و حضور نیروهای خارجی در این کشور مخالف نیستند، فقط خواهان اجرای شریعت در مناطق قبایلی و افغانستان نیستند، تنها در صدد پیاده نمودن شریعت طالبانی خود در افغانستان نیستند، بلکه هر نقطه ی جهان، می تواند هدف این گروه باشد و تندروی شاخصه ی بارز آن می باشد. هرچند مقام های غربی دیگر ساز آوردن دموکراسی و حقوق بشر و آزادی در افغانستان را نمی نوازند، بلکه تلاش های خود را حفظ امنیت کشورهای خودشان عنوان می کنند، اما حمله به یک محل تجارتی در شهر نیویارک یک بار دیگر به جامعه جهانی هشدار داد که این تصور که تروریزم نمی تواند مشکلی برای کشورهای غربی خلق کند، چه قدر بی اساس است. مشکل تروریزم، مشکل یک گروه سیاسی مخالف نیست که بتوان با گفتگو، چیزی که حکومت افغانستان بر آن اصرار دارد، به آن نقطه ی پایان گذاشت. تروریزم اگر امروز افغانستان را به یک سرزمین ناامن و بی ثبات تبدیل کرده است، هیچ تضمینی وجود ندارد که این مشکل را در سایر کشورها نیز خلق نکند، و تجربه نیز شبهه ای در این مورد به جا نمی گذارد. درست است که جنگ درازمدت و بی نتیجه با تروریزم باعث خستگی مردم، خصوصا آنهایی که فکر می کنند در جنگی که خود نخواسته اند، شهروندان شان را از دست می دهند، شده است، اما به این دلیل نمی شود ماموریتی که اغفال در مورد آن می تواند پیامد بس خطرناکی برای امنیت جهانی داشته باشد، را نیمه تمام گذاشت و با جدیت پیگیری نکرد. از سوی دیگر، با وجودی که حلقه هایی در پاکستان بارها از سوی رسانه های غربی به حمایت از شورشیان متهم شده اند، و جامعه جهانی نیز به این باور است که پاکستان تلاش های صادقانه در مبارزه با تروریزم نداشته است، چرا بازهم تنها به کمک های ملکی در پاکستان اکتفا می شود و فراتر از آن فشاری بر این کشور وارد نمی شود . در زمانی که تروریستان در خاک پاکستان تربیه و تجهیز و تمویل می شوند و از آن جا امنیت نه تنها افغانستان و هندوستان، بلکه امینت جهان را به خطر مواجه می سازند، چرا جامعه جهانی از این کشور خواهان مبارزه ی جدی و صادقانه نمی شود؟ این حمله ی شورشیان به شهر نیویارک و به عهده گرفتن مسوولت آن توسط فرمانده طالبان در پاکستان، و این که بیت الله محسود گفته است چنین حملاتی را در آینده ی نزدیک بازهم انجام خواهند داد، اگر از یک طرف جسارت و گسترده بودن شبکه ی تروریستان را به نمایش می گذارد، از سوی دیگر پیامی است به جامعه جهانی مبنی بر این که فعالیت های تروریستان تنها به خاک افغانستان و کشورهای همسایه ی آن محدود نمانده، و افغانستان به تنهایی و حضور نظامیان خارجی در آن، مشکل اصلی تروریستان نیست. حالا، اگر هم این حمله از سوی طالبان انجام نشده باشد، آن طوری که اداره تحقیقات فدرال امریکا ادعا کرده است، در این نمی توان شک کرد که اگر طالبان و القاعده دست شان برسد، نه استرالیا در امان است، نه امریکا و نه هیچ کشور دیگری، جز آن کشورهایی که به خواست ها و با افکار طالبانی و تندروی شان مشکل نداشته باشند .