کرزی و آمریکا، طالبان را نیز سر در گم کرده اند!

به گزارش بخش سیاسی شبکه اطلاع رسانی افغانستان ( afghanpaper )، نیروهای طالبان پیش شرطهای خود را برای آغاز گفتگوها با دولت افغانستان اعلام کردند.
براساس این گزارش خروج نیروهای بیگانه از خاک افغانستان اولین شرط مذاکره خواهد بود. در صورت ادامه یافتن مذاکرات، تلفیق قانون اساسی کنونی افغانستان با قانون اساسی طالبان و تدوین یک قانون مرجع مورد توافق طرفین و همچنین سپردن کنترل ولایات دهگانه جنوب کشور به طالبان از دیگر شرطهای طالبان برای بازگشت به آغوش کشور است.
اعلام این شروط از سوی طالبان ، در حالی است که هنوز حامد کرزی و آمریکا به توافق واحدی در زمینه طرح صلح با طالبان دست نیافته اند و دلیل این عدم ناهماهنگی این است که ایده گفتگو با طالبان اساسا متعلق به جناب کرزی می باشد ولی در حال حاضر امریکا به عنوان یک جایگزین سیاسی و راهکار عملی ، تعدیلاتی را بر این طرح پیشنهادی رئیس جمهور افغانستان وارد کرده است.
محترم کرزی در ماه جدی سال 1382 شمسی، برنامه تثبیت صلح به رهبری محترم صبغت الله مجدی پی ریزی نمود که انجمن مستقل ملی برای صلح و آشتی، بر این طرح نظارت داشتند. هدف اين طرح نيز برقراري آشتي با ستيزه جويان و تشويق و متقاعد نمودن شبه نظاميان طالبان به پذيرش روند سياسي موجود و كنار نهادن اسلحه در قبال ادغام اجتماعي آنها و اجازه بازگشتشان به جامعه شان بود .
اما ایده گفتگو با طالبان از سوی آمریکا که در اواخر دوره ریاست جمهوری بوش مطرح شد، صرفا نوعی مصالحه به عنوان بخشی از یک عمل سیاسی اجتناب ناپذیر است. یعنی مقامات کاخ سفید از روی ناچاری تن به قبول چنین پیشنهادی داده اند.
پيشنهاد طرح راهبردي ايالات متحده در اين خصوص، تاسيس دفاتري در كليه ولايات افغانستان است كه وظيفه آنها پيگيري تلاشهاي صلح با رديفهاي دست پائين و مياني داخل گروه طالبان است و ايالات متحده نيز از حكام محلي در اشراف بر اين روند پشتيباني مي كند.

نكته مهمي كه در اينجا مطرح است ،اينكه تصورات حامدکرزی و مقامات واشنگتن در مورد صلح با طالبان تا حدودی تعارض دارد. تصور كرزي از گفتگو نشستن بر سر ميز مذاكره با عناصر مختلف طالبان و جناحهاي مختلف آنان، حتی ملاقات با ملا محمد عمر است.
ولي تصور آمريكائيان بيشتر بر جذب جناح مشخصي از طالبان متمركز شده است . به گونه ای که هدف آمریکا جذب گروهی از طالبان است که تعهد کمتری نسبت به طالبان داشته و انگیزه هایی غیر از انگیزه های تعصبی مانند مقاومت ملی یا انگیزه انتقام برای قربانیان غیرنظامی دارند.
به معناي دقيق در واقع تصوري كه ايالات متحده به دنبال آن میباشد، تجزيه گروه طالبان از داخل گروه بوده و گفتگو با آنان تنها يك وسيله است نه هدف. که گنجاندن راهكارهاي مادي و تشويقي در اين طرح اعطاي امتيازات مالي و مناصب به آنان ، دال بر اين امر است .

ولی ظاهر سخنان محترم کرزی نشان می دهد که وی واقعا به دنبال آشتی ملی با طالبان است که از دیدگاه وی طالبان برادران ملت افغانستان هستند. و قصد دارد با ایجاد صلح بین آنها و دولت ، نام خود را به عنوان پایه گذار صلح در افغانستان در تاریخ به ثبت رساند.
با وجود این تفاوت دیدگاه هایی که بین کرزی و آمریکا در رابطه با نوع گفتگو با طالبان وجود دارد، نمی توان انتظار داشت که به این زودی ها ، این طرح به مرحله اجرا در آید . چرا که طالبان بر این امر واقفند که حامد کرزی توان اجرایی نمودن وعده هایی که داده است را ندارد و در صورت قبول مصالحه ، هیچ تضمینی برای اجرایی شدن شروط تعیین شده در این مذاکرات، وجود نخواهد داشت.
حتي اگر فرض نمائيم كه طالبان شرايط گفتگو را بپذيرد و كرزي موفق به اداره يك گفتگوي حقيقي گردد باز انتظار آن نمي رود كه هرگونه توافقي براي مدتي طولاني پا بر جا بماند . چرا كه تا اين لحظه ، بحران كنوني کشور فاقد شرايط لازم براي رسيدن به راه حلي جهت پايان دادن به تضادهاي داخلي است و هر یک از احزاب و قومیت های مختلف افغانستان در صورت عدم رضایت از نتیجه این مذاکرات، می تواند آرامش نسبی به وجود آمده در کشور را نیز بر هم زند.
مبالغه نيست اگر بگوئيم ، چنانچه اين گفتگو ها به يك توافق سياسي در سطح داخلي و منطقه اي منجر نشود چه بسا مي تواند بازگرداننده درگيري هاي دوباره بين طالبان و نيروهاي بين المللي شود و باعث شعله ور شدن جنگي داخلي بين طالبان و جبهه شمال گردد .
لذا بهتر است هر چه زودتر مقامات دولتی افغانستان دیدگاه ها و نظرات خود را با مقامات غربی ، یک سو نموده ، تا طالبان نیز از این دوگانگی برخورد با آنها، خلاص شوند و بتواند تصمیم بگیرند.
منبع : http://www.afghanpaper.com/nbody.php?id=7547